کلاغ ها همیشه تنهایند، حتی وقتی در کنار هم غذا می خورند و جست خیز؛ آنقدر راحت از هم جدا می شوند که انگار اصلا با هم نبوده اند، دیشب وقتی مرجان صدایم کرد تا در ساعت 3 صبح کلاغی را ببینم که زیر بارش باران آرام بر سر آنتن نشسته، تنها به یاد تنهایی افتادم، لحظه زیبایی بود و عجیب. از ثبت آن لذت بردم، صدای شر شر باران، صدای خش خش جارو زدن رفتگر و پاسبانی که در تاریکی ذهن من سوت می کشید برای همیشه برایم ماند.